24/7/2009 - Havuçlu toplar

                                         HAVUÇLU TOPLAR

Tarif vermeye devam ediyorum işte buda sahte cezerye (havuçlu toplar) bu tatlıyı yapmak gerçekten çok basit ve pratik. Bir gün önce yapılıp dolapta bekletilirse çok daha güzel oluyor yada ben öyle daha çok seviyorum diyebilirim. Bu tatlıyı annem sınıf arkadaşlarım için yapmıştı bende ona yardım etmiştim (2008 aralık ayı) bayramdan sonra sınıf arkadaşlarıma dağıtmıştım tatlısız bayram olmaz diye. Herneyse ben tarifi veriyim. Daha doğrusu annemin tarifini vereyim.

Malzemeler:Cezeryenin esas malzemesi havuç ev yapımında bisküvi kullanılıyor .Malzemleri basit
   1 kg havuç
   2 su bardağı şeker 
   3 paket bisküvi(ülker petibör)
   1 su bardağı ceviz içi (fındık da olabilir)
   1-2 su bardağı hindistan cevizi bulamak için (benim 75 gr lık paketlerim vardı 1.5 paket kullandım)   Havuçları güzelce yıkayıp rendeledik üstüne şekeri döküp ocakta karıştırarak pişirdik .Havuç saldığı suyu çekene kadar pişirmeye devam ettik. Bu aşamayı ben üstlendim sarede bu arada bisküvileri kırdı biraz çabuk sıkılan bir yapısı olduğu için 3 paketi kırana kadar ikide bir sordu bu kadar yetmezmi, hepsinimi kırcam, çok olmadımı .Onun istediği havuçlarla bisküvileri mıncıklamak biran evvel o aşamaya gelmek için sabırsızlandı.Havuç suyunu çekince ocaktan alıp soğumasını bekledik sonra üstüne bisküvileri ve ceviz içini ilave edip sarenin  pes edene kadar yoğurmasına izin verdik sandığımdan çabuk pes etti .İçinden çıkılamaz sandığı birşeyi hallettiğimi görünce ane süpersin demeyi ihmal etmedi.
   Bisküvileri bikaç aşamada ilave etmekte fayda var hepsini dökünce yoğurması zor olabilir bide bisküvi miktarı fazla gelebilir ölçüyü tuttrmak açısından faydalı olur.
   Bu hamur kare veya diktörtgen bir tepsiye yayılarak üstüne kramşantiyle servis yapılabilir ama bizim için bu şekil daha pratik oldu.

26/6/2009 - Mizah

26/6/2009 - İlginç

                   TÜRK USULÜ BAŞARININ SIRRI

Başlamadan önce…………………………………..İNŞALLAH

İşe Başlarken………………………………………..BİSMİLLAH

Şaşırırsak……………………………………………….ALLAH ALLAH

Kendimize Güvenirsek………………………….EVELALLAH

Azmedersek…………………………………………..ALİMALLAH

İşten Vazgeçersek……………………………….EYVALLAH

Sonuna Kadar Gitmek İstersek………..YA ALLAH

Taahhüt Edersek…………………………………..VALLAH BİLLAH

Canımızı Sıkarlarsa……………………………….FESUBHANALLAH

Daha Da Sıkarlarsa……………………………….HASBÜNALLAH

Pes Edersek………………………………………………İLLALLAH

İşe Coşku ve Heyecanla Sarılınca……..ALLAH ALLAH ALLAH

İşi Başarıyla Bitirince…………………………..MAŞALLAH

Eğer İşi Başaramazsak………………………….HAY ALLAH

24/6/2009 - Voleybol

Hahahay  sertifikamı aldım takımdayım.  Voleybol kursu tarafından 1,5 sene eğitim alarak en sonunda sertifikamı aldım. E tabi haliyle sertifikamı alınca hoca beni takıma aldı. Daha maç yapmıyoruz şimdilik hazırlanıyoruz antreman yapıyoruz. Aslında büyüyünce bir voleybolcu olmak isterdim ama  bunu hobi olarak sürdürmek istiyorum. komşumuzun kızı Beyza bizim sitemizde ipek diye bir kız var ve Beyza’da ipek’e voleybol öğretiyor ve ipek’e de yanlış öğretiyor. Beyza ya ipek’e yanlış öğrettiğini en iyi öğrenim şeklinin bu işi bilen birinden eğitim alınmasını söyledim . Benim Türkiye a milli bayan voleybol takımından en çok beğendiğim ve büyüyünce onun gibi olmak istediğim kişi Neslihan Demir.Size onunla ilgili biraz bilgi vermek istiyorum.

Neslihan Demir Darnel (doğum. 9 Aralık 1983 - Eskişehir) Türk milli voleybolcu.

Voleybola 1995 yılında Eskişehir DSİ'de başladı. 14 yaşında iken, ilk transferini yaptı ve Yeşilyurt Spor Kulübü'nde oynamaya başladı. Yeşilyurt'da 4 sene forma giydikten sonra 2002'de transfer olduğu Vakıfbank Güneş Sigorta'da oynarken yıldızı parladı. Bu klup altında 2 şampiyonluk, 1 Top Teams Cup kazandıktan ve 2006 yılında Cannes'da duzenlenen Indesit Şampiyonlar Ligi Final Four'unda forma giydikten sonra 2006-2007 sezonunda İspanya'nin Spar Tenerife Marichal takımıyla 4 senelik anlaşma imzaladı. Neslihan Demir, kariyerini Spar Tenerife Marichal takımında sürdürüyor.

Milli formayı ilk olarak Genç Milli Takım'da giydi. İlerleyen yıllarda başarılı oyunuyla A Milli Takım'ın değişmez ismi oldu. İlk A Milli takım formasını 16 yaşında giydi. Türkiye'nin katıldığı tüm şampiyonalarda, Neslihan smaçları ile milli takıma sayılar kazandırdı. Sağ kolunu neredeyse hiç kullanmadığı halde güçlü hücum oyunuyla Milli Takım'ı pekçok maçta sırtladı.

==Özellikleri==

  Boyu: 1. 87 m.

  Mevkii: Pasör Çaprazı

  Kulübü: Spar Tenerife Marichal (İspanya)

  Katıldığı Milli Maç Sayısı: 81

  . . . Saç rengi:. . . sarı

  . . . Göz rengi:. . . kahverengi

Bireysel başarıları

  2006-2007 Indesit Şampiyonlar Ligi - En iyi 2. servis atan oyuncu

  2006 Dünya Voleybol Şampiyonası, Japonya - En skorer oyuncu

  2005-2006 Indesit Şampiyonlar Ligi Final Four - En skorer oyuncu

  2005-2006 Indesit Şampiyonlar Ligi - En iyi servis atan oyuncu

  2005-2006 Türkiye Ligi 2. 'liği

  2005 Akdeniz Oyunları Şampiyonluğu, Almeria [İspanya]

  2004-2005 Indesit Sampiyonlar Ligi; En skorer oyuncu, en iyi servis atan oyuncu

  2004-2005 Türkiye Ligi Şampiyonluğu

  2003-2004 Top Teams Cup Şampiyonluğu

  2003-2004 Top Teams Cup Final Four - MVP ve en iyi servis atan oyuncu

  2003-2004 Türkiye Ligi Şampiyonluğu

  2003 Avrupa Şampiyonası (Ankara) 2. 'liği

  2003 Dünya Kupası, Japonya - En iyi 2. skorer, en iyi 2. servis atan oyuncu

  İspanya Ligi'nde forma giyen ilk Türk voleybolcu. 

24/6/2009 - Galatasarayın tarihçesi

Galatasaray Spor Kulübü, Türk Spor Tarihi'ndeki öncü olma özelliğini hiç kuşkusuz içinden doğduğu ve gene öncü bir kurum olan Galatasaray Lisesi'nden (Mektebi Sultani) almıştır. Okul ile kulüp arasındaki koparılmaz bağ, yadsınamayacak bir gerçeklik ve övünç kaynağıdır.

Devlet adamı yetiştirmek amacıyla II. Beyazıt tarafından 1481'de kurulan mektep, adını kurulduğu bölgeden alır ve "Galata Sarayı" olarak anılmaya başlar. Okul modern konumuna 1 Eylül 1868'de Sultan Abdülaziz döneminde kavuşur. Okul' un yeniden yapılanmasıyla birlikte, Türkiye'de de gerçek anlamıyla ilk sportif çalışmalar başlamış olur ve okulda Beden Eğitimi dersi jimnastikçi 'Monsieur Curel' tarafından eğitim programına konur. Bu atılımlar gerçekten bir devrim niteliği taşımaktadırlar. Curel, modern aletler eşliğinde çalıştırdığı öğrencileri sportif açıdan geliştirirken, onlar için Kağıthane'de bir idman Bayramı düzenler. Yıl 1870'tir. Bu etkinlikte başarı gösteren sporcular değişik ödül ve madalyalar kazanır ve yarışmaların sonunda öğrencilere "kuzulu pilav" verilir. Bu da, sonraki yıllarda bir başka geleneğin başlangıcını oluşturur.

Curel'den sonra görevi devralan yabancı spor hocaları (M. Moiroux, Signor Martinetti, Stangali gibi), jimnastik ve atletizmin yanı sıra, değişik branşlara da eğilerek (yüzme, kürek, aletli jimnastik), bir ilki daha başlatmış olurlar. Bu çalışmaların ürünü çok geçmeden alınmaya başlanır ve adı Türk Spor Tarihi'ne altın harflerle yazılan Faik Üstünidman'ın yanı sıra, Binbaşı Mazhar Kazancı, Abdurrahman ve Ahmet Robenson kardeşler GSL'nde görev alıp, izcilik, tenis, hokey gibi spor dallarının öğrenciler arasında yaygınlaşmasını sağlarlar. Özellikle Üstünidman'ın ön ayak olmasıyla, öğrenciler futbolla tanışırlar. Ama oynanan futbol, bir kör dövüşünden farklı olmayan ve kural tanımayan bir koşuşturmayı andırmaktadır. Ama futbol GSL' nin Tören Kapısı'ndan adımını atmış ve tam bir salgına dönüşmüştür.

1901 yılında İstanbul'da yaşayan iki İngiliz, James Lafontaine ve Horace Armitage, Rum ve İngiliz oyunculardan oluşan Kadıköy Futbol Kulübü'nü kurmuşlar ama 1903'te takımdaki İngilizler bir anlaşmazlık sonucu ayrılarak Moda Kulübü'nü oluşturmuşlardır. 1904 yılında ise bu kulüpler, Imogen, Elpis, Strugglers takımlarıyla anlaşarak, İstanbul Futbol Birliği'ni hayata geçirmişler ve bugünkü Fenerbahçe Şükrü Saraçoğlu Stadı'nın yerinde bulunan "Union Club-İttihat Spor" sahasında düzenli karşılaşmalar yapmaya başlamışlardır. Görüldüğü gibi bu takımlar yabancı ya da azınlık takımlarıdır. Türk olmayan ekiplerin gerçekleştirdikleri bu ilk futbol karşılaşmaları, GSL öğrencilerini hem ilgilendirir hem de çok üzer. Artık onların amacı, kendi futbol kulüplerini kurmak, ölesiye sevdikleri bu oyunun kurallarını "hatmetmek" ve yabancılarla boy ölçüşmektir.

Türk olmayan takımları yenmek
Galatasaray Spor Kulübü'nün kurucusu Ali Sami Yen, "Ellinci Yıl" kitabında kuruluş öyküsünü şöyle anlatır:
"1 Teşrin 1905'te mektebin beşinci sınıfında edebiyat muallimimiz merhum Mehmet Ata beyin dersi esnasında birkaç arkadaş baş başa vererek Galatasaray'da bir futbol kulübü kurmaya karar verdik. İlk müteşebbisler oyuna ve mücadeleye meyyal arkadaşlardan Asım Tevfik Sonumut, Reşat Şirvani, Cevdet Kalpakçıoğlu, Abidin Daver, Kamil...gibi gençlerdi. Mektepde tahsilde bulunan Bulgar ve Sırp talebesinden çevik ve kuvvetli olanlar da bize iltihak etmişlerdi. Asım'ı muhasebeciliğe, Cevdet'i ikinci reisliğe seçmiş, kendim de Reis olmuştum. Asım her hafta arkadaşlardan birer kuruş toplamakda mahir olduğu için kendisini muhasebeci yapmıştık. Ben Reisliği topu yağlayıp şişirmekle almıştım. Topumuza evladım gibi bakardım. Zaten varımız yoğumuz da toptu. Mektebe gelirken, domuz sokağından geçer, domuz yağı alırdım. Topu onunla yağlar, şişirirdim; yamasını yeni pabucumdan kesmiştim. Bunu gören arkadaşlar, bana hepimizden fazla paye vermişlerdi. Yani o zaman Reisliğe ve diğer vazifelere payeyi, en çok çalışan kazanırdı. Cevdet de ikinci Reisliği formaları yıkadığı için almıştı.

"Maksadımız İngilizler gibi toplu bir halde oynamak, bir renge ve bir isme malik olmak ve Türk olmayan takımları yenmek."

Kulübün adının Gloria (Zafer) ya da Audace (Cesaret) konulması yolunda görüşler ortaya atılmışsa da, sonuçta Galatasaray olmasında anlaşmaya varılmıştır. Araştırmacı Cem Atabeyoğlu, Galatasaray adının, bu takımın yaptığı ilk maçta Rum ekibini 2-0 yenerken, seyircilerin onlardan "Galata Sarayı efendileri"diye söz etmelerinden doğduğunu yazar. Bunun üzerine kurucular da ismi benimserler ve "Adımız Galata Sarayı olsun" derler.

Kurucu Listeler
1905'ten 1919'a kadar Galatasaray Spor Kulübü'ne Başkanlık yapan, mektebin 889 numaralı öğrencisi Ali Sami Yen, inci gibi elyazısıyla tuttuğu Galatasaray Terbiye-i Bedeniye Kulübü ıhsaiyet Defteri'nin (Sayım-İstatistik Defteri) 181 ve 182. sayfalarında kurucu 13 üyeyi şöyle sıralar:
1-Ali Sami Yen
2-Asım Sonumut
3-Emin Bülend Serdaroğlu
4-Celal İbrahim
5-B. Nikolof
6-Milo Bakiş
7-Pol Bakiş
8-Bekir Sıtkı Bircan
9-Tahsin Nahit
10-Reşat Şirvanizade
11-Hüseyin Hüsnü
12-Refik Cevdet Kalpakçıoğlu
13-Abidin Daver

1905'te Osmanlı İmparatorluğu'nda bir dernekler yasası bulunmadığından, Galatasaray Spor Kulübü yasal olarak tescil edilme olanağını bulamamıştır. 1912 yılında Cemiyetler Kanunu çıkarıldıktan sonra, kulüp yasal bir kimlik kazandı. Yetkili makamlara kulüplerin tüzükleriyle birlikte, kurucu üyelerin ad ve adreslerinin de bildirilmesi zorunlu tutulduğundan, istifa eden ya da eğitimlerini tamamlayarak ülkelerine dönen üyeler ilk listeden çıkarılmış ve 1 Eylül 1913'te kurucu liste yeniden düzenlenmiştir. Kurucu üyelerin yeni sıralaması şöyle gerçekleşmiştir:
1-Ali Sami Yen
2-Asım Sonumut
3-Emin Bülend Serdaroğlu
4-Celal İbrahim
5-Bekir Sıtkı Bircan
6-Reşat Şirvanizade
7-Refik Cevdet Kalpakçıoğlu
8-Abidin Daver.

Renklerin öyküsü
Galatasaray Spor Kulübü'nün ilk renkleri kırmızı-beyaz'dır. Bayrağımızın renklerinden esinlenerek seçilen bu renkler, dönemin baskıcı ve paranoyak yönetimi tarafından kuşkuyla karşılanmış ve futbolcular sıkı bir takibe alınmışlardır. Bu nedenle, sarı-lacivert renkler gündeme gelmiş ama bunlar da kalıcı olmamış ve Galatasaray bugünkü renklerine kavuşmuştur. Bu renklerin öyküsünü Ali Sami Yen'den dinleyelim:

"Birçok yerleri dolaştıktan sonra, nihayet Bahçekapı'daki Şişman Yanko'nun dükkanına gidilerek orada zarif iki yünlü kumaşa tesadüf ettik. Biri, vişneye çalan koyuca tatlı bir kırmızı, öteki de, içinde turuncudan iz taşıyan tok bir sarı. Tezgahtar, mahirane bir el hareketi ile kumaşların dalgalarını birleştirdi. Bir saka kuşunun başı ile kanadının yarattığı renk güzelliğine benzer bir parlaklık hasıl oldu. Ateşin içindeki renk oyunlarını görür gibi olmuştuk. Sarı-Kırmızı alevinin takımımız üstünde parıldamasını tasavvur ediyor ve bizi derhal galibiyetten galibiyete götüreceğini tahayyül ediyorduk. Nitekim de öyle oldu." Buna karşılık kuruculardan Bekir Sıtkı, söz konusu renklerin Gül Baba'nın II.Beyazıt'a verdiği sarı ve kırmızı güllerden esinlendiğini ileri sürer.